آقای امیر انتظام بزرگ سلام بزرگترین جایزه عمرم نامه شما به من بود و هنوز بعد از 3بار خواندنش باز هم تپش قلب می گیرم و باورم نمی شود...
روزی که این جایزه را به شما تقدیم می کردم فکر نمی کردم حتی خبرش به گوش شما برسد و یا حتی شما را خوشحال کند و اما الان... از وقتی خیلی کوچک بودیم پدرم نام شما را به عنوان یکی از معدود قهرمانان ایران می آوردند و داستان شما را برای ما می گفتند و می گفتند و باز تکرار می کردند تا انسانیت و مردانگی را از شما بیاموزیم. اگر من و نسل من امروز آزادی را فریاد می زنیم و به خیابان ها در پی آزادی می آییم نتیجه 30سال مقاومت "امیر انتظام" هاست. درست است که نمی دانم حس ستودنی کسی که 30 سال به خاطر آزادی مردم و وطن در حبس بوده چیست، اما می دانم که احساس مردم به کسی که 30 سال برای آزادی آن ها در بند بوده جز احترام و ستایش نیست. آنها که شما را در بند کشیدند ندانستند بال های افکار شما در پروازند. آن ها که پای شما را به زنجیر کشیدند ندانستند که جان و روح شما در مرتفع ترین ارتفاعات در پرواز است. هنوز باورم نمی شود که من از قهرمان کشورم نامه ای دریافت کرده ام. با عشق حنا